Γεια σου, είμαι η Κωνσταντίνα και είμαι η διαιτολόγος που ξέρει ότι οι δίαιτες δεν δουλεύουν. Δουλεύω online με γυναίκες που έχουν κάνει όποια δίαιτα έχει κυκλοφορήσει και έχουν πια κουραστεί.
Αναφέρομαι σε γυναίκες που νιώθουν ενοχές μετά από κάθε γλυκό και φοβούνται να φάνε. Που κοιτάζονται στον καθρέφτη, δεν τους αρέσει αυτό που βλέπουν και θέλουν μόνο να «διορθώσουν» πράγματα. Γιατί έμαθαν ότι το μόνο που έχει αξία είναι να είναι όμορφες και να έχουν μικρό σώμα.
Αυτή η ιδέα, να ξέρεις, δεν είναι δική σου. Την έμαθες από παιδί, από μια κουλτούρα που βγάζει χρήματα όσο οι γυναίκες πιστεύουν ότι δεν είναι αρκετές. Και σκέψου πόσα διαφορετικά πράγματα θα μπορούσες να κάνεις αν δεν ασχολιόσουν διαρκώς με την εμφάνισή σου.
Αν αναγνωρίζεις τον εαυτό σου σε όσα λέω, να ξέρεις ότι σε καταλαβαίνω απόλυτα, γιατί ήμουν κι εγώ εκεί.
Με ποιες δουλεύω και τί αλλάζει όταν δουλέψουμε μαζί
Οι περισσότερες γυναίκες που δουλεύουν μαζί μου είναι άνω των 40. Συνήθως με βρίσκουν όταν:
- έχουν δοκιμάσει όλες τις δίαιτες και κάθε φορά καταλήγουν πάλι στο ίδιο σημείο, με περισσότερη απογοήτευση
- τρώνε «σωστά» όλη μέρα και στις 11 το βράδυ βρίσκονται μπροστά στο ντουλάπι
- μπαίνουν στην κλιμακτήριο και νιώθουν ότι το σώμα τους άλλαξε από τη μια μέρα στην άλλη
- έχουν υπερφαγικά επεισόδια και ντρέπονται να το πουν σε οποιονδήποτε
Μαζί δεν θα φτιάξουμε άλλη μια λίστα με απαγορευμένα, ούτε θα σου δώσω ένα ξερό διαιτολόγιο. Θα σε μάθω να ξεχωρίζεις τη σωματική από τη συναισθηματική πείνα και να φτιάχνεις πιάτα που σε κρατάνε χορτάτη μέχρι το επόμενο γεύμα. Και ναι, θα μπορείς να τρως και γλυκό χωρίς μετά να νιώθεις τύψεις ή ενοχές!
Οι συναντήσεις μας γίνονται πάντα online και, ανάλογα με το πακέτο που θα επιλέξεις, μπορείς να μου στέλνεις μήνυμα και ανάμεσά τους. Ο βασικός μου στόχος είναι κάποια στιγμή να μη με χρειάζεσαι πια.
Το ατομικό πρόγραμμα είναι φτιαγμένο πάνω στη δική σου καθημερινότητα. Αν θέλεις να ξεκινήσεις με κάτι πιο οικονομικό, υπάρχει και το ομαδικό πρόγραμμα. Εκεί μαθαίνεις τις βάσεις, χωρίς εξατομίκευση, και μπορείς να βελτιώσεις γρήγορα τη διατροφή σου και τη σχέση σου με το σώμα σου.
Και τα τυπικά, για να ξέρεις ποια είμαι: είμαι Διαιτολόγος – Διατροφολόγος με άδεια ασκήσεως επαγγέλματος και μέλος του Συλλόγου Διαιτολόγων – Διατροφολόγων Ελλάδος. Έχω εκπαιδευτεί στην υπερφαγία με το πρόγραμμα «Binge Eating Essentials for Health Professionals» του Dr. Jake Linardon και δουλεύω με τη διαισθητική διατροφή.
Και τώρα η ιστορία μου, γιατί από εκεί ξεκίνησαν όλα.
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα και από μικρό παιδί, θυμάμαι να ταλαιπωρούμαι με το βάρος μου. Από έφηβη μέχρι και πολύ αργότερα, πάντα προσπαθούσα να είμαι πιο αδύνατη, πιο όμορφη, πιο θελκτική, με την ελπίδα πως θα εντυπωσιάσω επιτέλους τους γύρω μου. Η αυτοπεποίθησή μου ήταν στο ναδίρ, αν και ήμουν πολύ ικανή με ό,τι καταπιανόμουν. Όμως πάντα με βασάνιζε το ότι είχα παραπάνω κιλά και πίστευα πως κανείς δεν θα με ήθελε, έτσι όπως ήμουν!
Ούτε λόγος να αγαπήσω το σώμα μου, μισούσα την κυτταρίτιδα που είχα, την κοιλίτσα που δεν ήταν φλατ, τα πιο φουσκωτά μου μαγουλάκια και τα μεγάλα μου μπράτσα. Παρότι δεν ήμουν ποτέ σε πολύ μεγάλο σώμα, πάντα ένιωθα πολύ χοντρή και άσχημη.
Κατά τη διάρκεια της εφηβείας μου, μεσουρανούσε η Kate Moss και το λεγόμενο «heroin chic» στυλ (!), το οποίο υποτίθεται ότι αντανακλούσε μια ευρύτερη τάση μινιμαλισμού στη μόδα, που τόνιζε τη δομή των οστών του σώματος. Μιλάμε για ΤΡΕΛΑ. Πώς ήταν ποτέ δυνατόν να προωθείται ο μινιμαλισμός στο ανθρώπινο σώμα; Τα σώματα έχουν διάφορα σχήματα και μεγέθη, και δεν γίνεται να περνάει ως φυσιολογικός μόνο ένας τύπος σώματος, και μάλιστα ένας τύπος παντελώς μη ρεαλιστικός. Όμως το μότο της εποχής ήταν «Τίποτα δεν έχει τόσο καλή γεύση όσο το να είσαι αδύνατος/η» (!). Όλο αυτό σίγουρα συντέλεσε στο να αποκτήσω εμμονή με το βάρος και την εικόνα μου, όπως φαντάζομαι συνέβη και σε πολλές από εσάς.
Επίσης όλοι οι γύρω μου και ιδίως οι γυναίκες ασχολιόντουσαν με το βάρος, είτε το δικό μου, είτε το δικό τους. Όλοι έκαναν κάποια δίαιτα και φράσεις του τύπου “θα ήσουν πολύ πιο όμορφη, αν έχανες μερικά κιλάκια”, ήταν καθημερινές.
Δε φορούσα ποτέ αμάνικα ή κοντά (σορτσάκια ή φούστες), για να δείχνω πιο αδύνατη. Προσπαθούσα συνεχώς να θυμάμαι να ρουφάω την κοιλιά μου και σκεφτόμουν διαρκώς πότε και τί θα φάω, και αν εκεί που θα πάω θα βρω κάτι να φάω ή όχι.
Δεν είναι τυχαίο πως υπήρξε έξαρση στις διατροφικές διαταραχές την δεκαετία του 90, αφού από την μία η μαζική έκρηξη των μέσων ενημέρωσης και μόδας, προωθούσαν ανέφικτα πρότυπα, από την άλλη ξεκίνησε η “μανία” των προϊόντων με χαμηλά λιπαρά, η εμμονή με τις θερμίδες (εσύ, είχες βιβλιαράκι-θερμιδομετρητή;) και η νοοτροπία ότι η αξία ενός ατόμου ισοδυναμεί με την φυσική του κατάσταση.
Οπότε πάντα πίστευα πως κάποια στιγμή θα βρω εκείνη την δίαιτα που θα με βοηθήσει να αποκτήσω κορμί σαν να ήμουν άγγελος της Victoria’s Secret (που ήταν το στυλ που ακολούθησε μετά το heroin chic, ήταν μεν πιο εφικτό, αλλά και πάλι ανέφικτο για τις περισσότερες γυναίκες). Έκανα λοιπόν άπειρες δίαιτες, πάντα με την ελπίδα πως «αυτή τη φορά» θα τα καταφέρω. Χημικές δίαιτες, δίαιτες με σούπες, την δίαιτα της Nasa, ό,τι κυκλοφορούσε το δοκίμαζα κι ας ήμουν ακόμα στην ανάπτυξη. Το μόνο που έβρισκα όμως ήταν περισσότερη απογοήτευση και κούραση.
Θυμάμαι μάλιστα κάποια εποχή στο Λύκειο, είχα απελπιστεί τόσο που έτρωγα μόνο παξιμάδι με γάλα για πρωινό, ένα φρούτο ίσως αργότερα και αν πεινούσα πολύ, ξανά παξιμάδι με γάλα για βραδινό. Ναι, μόνο αυτά. Αυτό το έκανα για περίπου δύο εβδομάδες νομίζω, πριν να λιποθυμήσω ξαφνικά στην κουζίνα, από έλλειψη σιδήρου (έχω και στίγμα). Με κάτω όριο το 60 μg/dL, εγώ είχα κάτι σε 15 μg/dL, και μας είπαν πως έκαναν τις εξετάσεις 3 φορές γιατί δεν πίστευαν πως μπορούσα να σταθώ όρθια. Εγώ από την άλλη, πέρα από την λιποθυμία, ένιωθα μια χαρά! (..να’ ταν, τα νιάτα 2 φορές..)
Εννοείται μετά με πλάκωσαν στο φαγητό και εγώ το μόνο που μπορούσα να σκεφτώ ήταν πως θα παχύνω πάλι πάνω που είχα αδυνατίσει λίγο, ήταν τόση η πλύση εγκεφάλου που δεν με ενδιέφερε τίποτα άλλο, εκτός από το βάρος μου. Δεν μπορούσα να αντιληφθώ πως κινδύνευε η ζωή μου και πόσο σημαντικό ρόλο παίζει η διατροφή στην υγεία. Ευτυχώς η μαμά μου είναι πολύ επίμονη και παρακολουθούσε σαν γεράκι τί και πόσο τρώω και έτσι μέσα σε ένα τρίμηνο, είχα συνέλθει (και είχα πάρει πίσω τα λίγα κιλά που είχα χάσει).
Το γεγονός όμως ότι κανείς δεν ήξερε πώς πρέπει να τρώω για να παίρνω όσα χρειαζόμουν και να αισθάνομαι κορεσμό, δεν βοηθούσε καθόλου την κατάστασή μου, γιατί πήγαινα από το “κρέας και σαλάτα και όλα τα άμυλα είναι ο σατανάς“, στο “ΦΕΡΕ ΟΛΑ ΤΑ ΨΩΜΙΑ ΝΑ ΦΑΩ ΤΩΡΑ, ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΝΑ ΤΡΩΩ ΜΟΝΟ ΚΡΕΑΣ ΚΑΙ ΣΑΛΑΤΑ“.
Ακόμα θυμάμαι με φρίκη το συνηθισμένο πρωινό που είχαν τότε οι περισσότερες δίαιτες που ήταν μισό ποτήρι γάλα λάιτ με 3-4 κ.σ. δημητριακά. Όντας στην εφηβεία με τις θερμιδικές ανάγκες που είχα, αυτό δεν με κράταγε ούτε μισή ώρα εννοείται. Προσπαθούσα όμως να ξεχάσω πως πεινάω, μέχρι να έρθει η ώρα του μεσημεριανού στο οποίο εξαφάνιζα ό,τι υπήρχε μπροστά μου μέσα σε 5′.
Εννοείται πάλι δεν χόρταινα, αλλά είχα καταλήξει στο συμπέρασμα πως για να γίνω αδύνατη, θα πρέπει να πεινάω συνέχεια, οπότε είχα αποδεχτεί την μοίρα μου και απλώς έκανα υπομονή μέχρι το επόμενο γεύμα, ..ή μέχρι να βρεθεί ένα burger ή σουβλάκια μπροστά μου, όπου και έτρωγα ποσότητες που τώρα δεν μπορώ ούτε για αστείο να φάω, αλλά ήταν τόση η τρέλα μου να χορτάσω, που δεν καταλάβαινα καν πόσο έτρωγα.
Μακάρι να είχε υπάρξει τότε ένας άνθρωπος να με μάθει να τρώω σωστά και να μου πει πως πρέπει να βάλω την άσκηση στην ζωή μου σοβαρά. Όχι, εντάξει, για την άσκηση μου το λέγανε, αλλά εγώ δεν ήθελα. Δεν ήξερε όμως κανείς να μου εξηγήσει πόσο σημαντικό ήταν αυτό κι επίσης κανείς στην οικογένεια μου, δεν έκανε συστηματική άσκηση, οπότε δεν καταλάβαινα γιατί έπρεπε να κάνω εγώ.
Δεν χρειάζεται να σου αρέσει το σώμα σου, ή να το αγαπάς, για να το φροντίσεις. Ξαναδιάβασε το.
Τα υπερφαγικά επεισόδια
Αν δεν το κατάλαβες ήδη από όσα έχω γράψει, εννοείται πως όλες αυτές οι δίαιτες, με οδήγησαν σε υπερφαγικά επεισόδια. Συνδυαστικά με κάτι έντονες αλλαγές ζωής που προέκυψαν εκεί στα 12-13 μου, ξεκίνησα τα πιο πολλά βράδια να τρώω ό,τι έβρισκα μπροστά μου, ενώ είχα φάει βραδινό. Μπορεί να έτρωγα 300 γρ γκούντα με 10 παξιμαδάκια, ή να άνοιγα την κατάψυξη και να έτρωγα μισό οικογενειακό παγωτό. Ή και τα δύο μαζί, σε τυχαία σειρά.
Αισθανόμουν απαίσια μετά, αλλά δεν μπορούσα να το ελέγξω και τις πιο πολλές φορές δεν αντιλαμβανόμουν καν ότι το κάνω, μέχρι να φτάσω να νιώθω πως θέλω να κάνω εμετό. Ξεκίνησα κάποια στιγμή να καταγράφω όλα όσα έτρωγα σε αυτές τις φάσεις, γιατί κάπου διάβασα πως μπορεί αυτό να με βοηθούσε και τρόμαξα με όσα έγραφα. Πολύ σταδιακά και αργά, άρχισα να μειώνω την συχνότητα αυτών των επεισοδίων, αλλά μου ήταν αδύνατο να τα σταματήσω εντελώς. Θα έκανα σίγουρα 2 ή 3 κάθε εβδομάδα.
Τελικά, μετά από σχεδόν 20 χρόνια, κατάφερα επιτέλους να τα ξεπεράσω εντελώς. Και πλέον θέλω να βοηθήσω όσο περισσότερο κόσμο μπορώ να βελτιώσει τη σχέση του με το φαγητό.
Σημείωση: Δεν είμαι ψυχολόγος, ούτε ψυχοθεραπευτής. Προσφέρω διατροφική καθοδήγηση και πρακτική υποστήριξη. Αν χρειάζεται ψυχολογική στήριξη, σε καθοδηγώ σε αξιόπιστους επαγγελματίες ώστε να δουλέψουμε συντονισμένα.
Και τελικά πώς και ασχολήθηκες με την διατροφή;
Ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας με έκανε, το 2014, να ανακαλύψω την αγάπη μου για την επιστήμη της διατροφής. Έτσι, ενώ μέχρι τότε ήμουν δικηγόρος, αποφάσισα να επιστρέψω στα θρανία και το 2017 ολοκλήρωσα τις σπουδές μου στο ΙΕΚ Άλφα στην ειδικότητα “Ειδικός Διαιτητικών Εφαρμογών” (πλέον ονομάζεται κάπως αλλιώς). Όμως ούτε αυτό μου έφτασε και το 2024 ολοκλήρωσα τις σπουδές μου στο Μητροπολιτικό Κολλέγιο, σε συνεργασία με το Queen Margaret University στην ειδικότητα της Διαιτολογίας (BSc Dietetics). Σήμερα είμαι Διαιτολόγος – Διατροφολόγος με άδεια ασκήσεως επαγγέλματος, ενώ είμαι μέλος του Συλλόγου Διαιτολόγων – Διατροφολόγων Ελλάδος (HDNA).
Δεν σώζω τον κόσμο, σώζω την σχέση σου με το φαγητό
Το 2021, στη δεύτερη καραντίνα και ενώ σπούδαζα διαιτολογία, αποφάσισα να αλλάξω κάτι δραστικά. Ξεκίνησα συστηματική γυμναστική και, ναι, μία ακόμα δίαιτα, με μέτρημα κάθε μπουκιάς σε εφαρμογή. Ήταν η πιο «ελεύθερη» από όσες είχα κάνει ως τότε (από εκεί να καταλάβεις τι έχω περάσει), γιατί για πρώτη φορά μπορούσα να φάω όσπρια και φρούτα, που τότε, με τη διατροφή χαμηλών υδατανθράκων που έκανα, τα θεωρούσα του Σατανά.
Ήμουν τρομοκρατημένη ότι θα παχύνω και γενικά ότι κάτι κακό θα γίνει στον κόσμο ή σε μένα, ότι θα πάθω τακαμούρι ή κάποια άλλη περίεργη ασθένεια που κανείς δεν έχει ακούσει, και μετά θα μου λένε ότι το έπαθα γιατί έφαγα κανονικό, ορθόδοξο σουφλέ σοκολάτας με ζάχαρη και αλεύρι. Ήμουν όμως τόσο απελπισμένη, που αποφάσισα να το δοκιμάσω για 6 μήνες.
Η γυμναστική μου άλλαξε κυριολεκτικά τη ζωή, πιο πολύ από τη διατροφή. Μου άρεσε που το σώμα μου άρχισε να στέκεται καλύτερα και που σταμάτησε να πονάει η μέση μου. Μου άρεσε που ένιωθα δυνατή και κουβαλούσα όλα τα ψώνια του σούπερ μάρκετ σε μία γύρα. Από τότε δεν τη σταμάτησα ποτέ. Δεν κάνω πια όσο συχνά έκανα στην καραντίνα, αλλά την έχω πάντα προτεραιότητα, γιατί ξέρω πως χωρίς αυτήν το μέλλον μου προβλέπεται ζοφερό.
Το μέτρημα κράτησε, με διαλείμματα, 3 χρόνια. Ήταν καταπιεστικό και χρονοβόρο, γιατί πρέπει να καταγράφεις ΚΑΘΕ μπουκιά και γουλιά. Μου έμαθε όμως δύο πράγματα. Πρώτο, ότι δεν υπάρχουν «καλά» και «κακά» φαγητά, όλα είναι θέμα ποσότητας, και η φυσιολογική ποσότητα σε ικανοποιεί όταν ξέρεις ότι μπορείς να το ξαναφάς όποτε θέλεις. Δεύτερο, ότι όταν το πιάτο μου είχε αρκετή πρωτεΐνη και φυτικές ίνες (αυτό που σήμερα λέω κανόνα των τριών), χόρταινα περισσότερη ώρα και είχα περισσότερη ενέργεια.
Δεν χρειάζεται όμως να περάσεις εσύ τρία χρόνια με μια εφαρμογή στο κινητό για να τα μάθεις αυτά.
Εξάλλου δεν υπάρχει λόγος να μπλέξεις σε όλα αυτά αφού είμαι εγώ εδώ για να σε βοηθήσω να τα βρεις όλα για τον εαυτό σου και να μάθεις να ακούς το σώμα σου και να τρως σωστά. Θέλω μόνο να ακολουθήσεις τις πολύ απλές οδηγίες μου και να μου δίνεις λίγα λεπτά καθημερινά για να σημειώνεις όσα χρειάζεται. Κι εγώ θα κάνω όλα τα υπόλοιπα.
Κι όλα αυτά, μπορώ να τα κάνω, χωρίς να πρέπει να στερηθείς το αγαπημένο σου φαγητό ή γλυκό. Θέλω να σε μάθω να τρως σωστά, να τρως από όλα και να μην έχεις τύψεις ή ενοχές για τίποτα!
Πώς αποφάσισα να ασχοληθώ με το antidiet
Η δίαιτα με τα μάκρος με έκανε να αρχίσω να σκέφτομαι: Μήπως τελικά, μήπως όλες οι δίαιτες είναι το ίδιο παιχνίδι με άλλα ρούχα; Είτε λέγονται «1200 θερμίδες», είτε «κετογονική», είτε «μέτρηση μάκρος», η ουσία ήταν πάντα μία: ο στόχος τους ήταν να περιορίζω το σώμα μου με κάποιο τρόπο, ή να δυσκολεύω την ζωή μου, ή να μετράω την αξία μου με βάση νούμερα.
Έχοντας κουραστεί πολύ και νιώθοντας πως αυτή η ζωή που έπρεπε να μετράω κάθε μπουκιά και γουλιά δεν μου αρέσει, αποφάσισα πως πρέπει να βρω άλλο τρόπο να τρέφομαι και να ζω. Από εκείνη τη στιγμή άρχισα να ψάχνω βαθύτερα, να διαβάζω για τη σχέση μας με το φαγητό, για την διαισθητική διατροφή, για το antidiet movement. Και κάπως έτσι κατάλαβα γιατί όλες αυτές οι προσπάθειες με είχαν κουράσει: γιατί δεν μου μάθαιναν ποτέ να εμπιστεύομαι το σώμα μου.
Χρειαζόμουν όμως κι άλλες πληροφορίες. Έτσι παρακολούθησα το εξειδικευμένο πρόγραμμα “Binge Eating Essentials for Health Professionals – Βασικές αρχές για την κατανόηση της υπερφαγίας για επαγγελματίες υγείας” του Dr. Jake Linardon, ενός από τους κορυφαίους επιστήμονες διεθνώς στον τομέα της υπερφαγίας. Το σεμινάριο αυτό μου παρείχε σύγχρονα, επιστημονικά τεκμηριωμένα εργαλεία για την αναγνώριση, αξιολόγηση και υποστήριξη ατόμων με επεισόδια υπερφαγίας ή άλλες διαταραγμένες διατροφικές συμπεριφορές και με βοήθησε να καταλάβω πώς μπορώ πραγματικά να βοηθήσω.
Εννοείται ότι δεν σταματάω εκεί. Πάντα κάτι διαβάζω, κάτι ψάχνω και κάτι μαθαίνω (συνήθως 3 ή 4 βιβλία παράλληλα, γιατί άμα ενθουσιαστώ με κάτι, πρέπει να μάθω τα πάντα για αυτό!).
Κλιμακτήριος και εμμηνόπαυση: εκεί που οι δίαιτες κάνουν τη μεγαλύτερη ζημιά
Πολλές από τις γυναίκες που μου γράφουν λένε την ίδια φράση: «τρώω ό,τι έτρωγα πάντα και παχαίνω». Στην κλιμακτήριο τα οιστρογόνα πέφτουν και το λίπος αρχίζει να μαζεύεται περισσότερο στην κοιλιά. Ταυτόχρονα η μυϊκή μάζα χάνεται πιο εύκολα.
Αν σε αυτή τη φάση κόψεις κι άλλο το φαγητό, μαζί με το λίπος χάνεις και μυ. Και ο μυς είναι ακριβώς αυτό που χρειάζεσαι περισσότερο τώρα, για τα οστά σου και για τον μεταβολισμό σου.
Το ξέρω και από μέσα. Είμαι 48 και είμαι ήδη στην εμμηνόπαυση, νωρίτερα από τις περισσότερες γυναίκες (στην οικογένειά μας έρχεται νωρίς). Οπότε ό,τι μου πεις για αυτή τη φάση, το ξέρω και από τα βιβλία και από το σώμα μου.
Αν θέλεις να δεις τι βοηθάει πραγματικά στη διατροφή αυτής της περιόδου, τα έχω γράψει αναλυτικά εδώ.
Η φιλοσοφία μου σήμερα: εμπιστοσύνη στο σώμα, ελευθερία στο φαγητό
Σήμερα, κοντεύοντας τα 50, μπορώ επιτέλους να πω ότι βρήκα αυτό που πάντα έψαχνα: αγαπώ το σώμα μου, τρώω ελεύθερα χωρίς πίεση, ακούω τις ανάγκες μου και τρέφομαι σωστά, όχι μέσα από περιορισμούς αλλά μέσα από φροντίδα. Αυτή είναι η μεγαλύτερη αλλαγή στη ζωή μου, και αυτήν θέλω να μεταφέρω και σε εσένα.
Τι λένε όσες έχουν δουλέψει μαζί μου
Από τις κριτικές στο Google:
«Μέσα σε πολύ λίγο καιρό και ενώ πλέον τρώω κανονικά κάποια αγαπημένα μου τρόφιμα που είχα αποκλείσει παλιότερα ως κακά και άχρηστα, βλέπω τα αποτελέσματα που θέλω. Δε φοβάμαι το κάθε γεύμα όπως παλιά, δεν έχω άγχος για την “ατασθαλία”, δε στερούμαι τίποτα».
«Λατρεύω την προσέγγισή της σε όλους τους τομείς της διατροφής και κυρίως της εμμηνόπαυσης και προεμμηνόπαυσης, βοηθώντας με να “ακούσω” το σώμα μου και τις ανάγκες του τώρα που είμαι σε αυτόν τον δρόμο».
«Έχει πολύ διαφορετική προσέγγιση από άλλους διατροφολόγους, καθώς δεν στέκεται σε ένα τυποποιημένο εβδομαδιαίο διαιτολόγιο, αλλά σε βοηθάει να κατανοήσεις την ουσία της διατροφής».
«Έχοντας κι εγώ δοκιμάσει τα πάντα από μικρή ηλικία, με μεγάλη χαρά άρχισα να ασπάζομαι την προσέγγιση της Κωνσταντίνας και της διαισθητικής διατροφής. […] Να πάψει να έχει ως κέντρο της ζωής του το φαγητό (επιτέλους πια!) και εν τέλει να μάθει να έχει διατροφική αυτονομία και ευελιξία, ώστε να ζει πολύ πιο ποιοτικά και χωρίς άγχος και τύψεις».
👉 Αν λοιπόν, μετά από όλα αυτά, σε ενδιαφέρει να συνεργαστούμε, πάτα ένα από τα μαγικά κουμπιά παρακάτω:
Στο blog γράφω τη θεωρία. Τις πιο πρακτικές συμβουλές, με παραδείγματα από την καθημερινότητα, τις ανεβάζω στο Instagram, στο Facebook, στο TikTok και στο YouTube.
Κι αν έχεις κουραστεί να ξεκινάς δίαιτα κάθε Δευτέρα και να καταλήγεις το βράδυ όρθια μπροστά στο ψυγείο, δεν χρειάζεται να το λύσεις μόνη σου. Δουλεύουμε μαζί online, πάνω στη δική σου εβδομάδα, μέχρι να τρως χωρίς φόβο και να νιώθεις ξανά καλά στο σώμα σου. Στείλε μου μήνυμα εδώ.
Απαγορεύεται η αναδημοσίευση, αντιγραφή ή αναπαραγωγή του παρόντος περιεχομένου χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια – και χωρίς σαφή αναφορά στο antidiet.gr ως πηγή.
Θες να ενημερώνεσαι για κάθε νέα ανάρτηση; Γράψε το email σου και θα σου έρχεται ειδοποίηση κάθε φορά που ανεβαίνει κάτι καινούργιο στο antidiet.gr.
Σχόλια