Πίνακας περιεχομένων

Γράφω σε θηλυκό γένος, γιατί οι περισσότερες που με διαβάζετε είστε γυναίκες. Αν είσαι άντρας, όλα όσα θα διαβάσεις εδώ ισχύουν και για σένα.

Η έρευνα δείχνει ότι όσο περισσότερο προσπαθείς να αντισταθείς στο πρόχειρο φαγητό, τόσο περισσότερο το ποθείς! Δεν μπορεί, θα το έχεις παρατηρήσει κι εσύ!

Θυμάμαι την εποχή που βρισκόμουν στο φαύλο κύκλο της αυστηρής δίαιτας, που προσπαθούσα μόνιμα να καταπνίξω την ακαταμάχητη επιθυμία μου για τραγανά, αλμυρά πατατάκια, ενώ δούλευα. Η σκέψη τους κατέκλυζε το μυαλό μου, και ένιωθα ότι εξαντλούσα κάθε σπιθαμή αυτοσυγκράτησης για να τους αντισταθώ. Τελικά, όμως, σχεδόν πάντα έχανα την “μάχη” και κατέληγα να τρώω μια ολόκληρη συσκευασία μαζί με τυρί κρέμα (ο αγαπημένος μου συνδυασμός!) σε χρόνο μηδέν.

Το παράδοξο; Όταν σταμάτησα να δαιμονοποιώ το “πρόχειρο” φαγητό και έμαθα να το αγκαλιάζω χωρίς ενοχές, κατάφερα να μειώσω φυσικά την κατανάλωσή του. Η διατροφική ψυχολογία είναι πανίσχυρη, και συχνά η αντίστροφη ψυχολογία μπορεί να σε φέρει πολύ πιο κοντά σε μια υγιή σχέση με το φαγητό.

Σε αυτόν τον οδηγό, θα ανακαλύψεις:

  • Πώς το πρόχειρο φαγητό έχει σχεδιαστεί για να είναι εξαιρετικά δελεαστικό.
  • Γιατί ίσως ήρθε η ώρα να σταματήσεις να το αποκαλείς “πρόχειρο” φαγητό.
  • Αποδεδειγμένες συμβουλές για να βρεις την ισορροπία: Πώς να απολαμβάνεις λιχουδιές χαμηλής θρεπτικής αξίας χωρίς να τις βλέπεις ως “εχθρό”.

Η σχέση σου με το φαγητό δεν χρειάζεται να είναι πεδίο μάχης. Αντίθετα, μπορεί να είναι μια υγιής, χαλαρή εμπειρία, όπου κάθε επιλογή έχει τη θέση της στη ζωή σου.

Κατανοώντας την ελκυστικότητα του πρόχειρου φαγητού

To πρόχειρο φαγητό (junk food) είναι συχνά υπερεύγευστo, αφού περιέχει έναν προσεκτικά σχεδιασμένο συνδυασμό λίπους, υδατανθράκων, ζάχαρης ή/και αλατιού που ενθουσιάζει τους γευστικούς σου κάλυκες και σε κάνει να θέλεις περισσότερο. Σκέψου: αλμυρά + λιπαρά τσιπς ή γλυκά + αλμυρά κουλούρια σοκολάτας. Εάν προσπαθείς να μάθεις πώς να αποφεύγεις το πρόχειρο φαγητό, πιθανότατα είσαι αρκετά εξοικειωμένη με την ακαταμάχητη γοητεία του υπερεύγευστου φαγητού, η οποία έχει τις ρίζες της στη βιολογία και την ψυχολογία.

Βιολογικά, τα υπερεύγευστα συστατικά του “πρόχειρου φαγητού” όχι μόνο ενισχύουν τη γεύση αλλά και προκαλούν απελευθέρωση ντοπαμίνης, ενός νευροδιαβιβαστή που σχετίζεται με την ευχαρίστηση και ικανοποίηση, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Frontiers in Neuroscience.

Όταν η κατανάλωση πρόχειρου φαγητού ξεπερνά τη λειτουργία της τροφής ως καύσιμο, δηλαδή καταλήγει κάποιος να τρώει κυρίως πρόχειρο φαγητό χωρίς ιδιαίτερη θρέψη, παρά κανονικές, ολόκληρες τρόφες, τότε μιλάμε για ηδονική κατανάλωση. Σε αυτή το πρωταρχικό κίνητρο είναι η αισθητηριακή χαρά που προέρχεται από το φαγητό και όχι η διατροφική ανάγκη, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Advances in Nutrition.

Όταν καταναλώνεις πρόχειρο φαγητό, αυτή η απελευθέρωση ντοπαμίνης ενεργοποιεί τα κυκλώματα ανταμοιβής του εγκεφάλου, με παρόμοιο τρόπο με ορισμένα φάρμακα, δημιουργώντας το αμφιλεγόμενο φαινόμενο του εθισμού στα τρόφιμα. Αυτό ενεργοποιεί την «παγίδα ευχαρίστησης», έναν κύκλο έντονων πόθων και επαναλαμβανόμενου φαγητού, που προκύπτει από το ισχυρό δέλεαρ της άμεσης ικανοποίησης.

Επιπλέον, η ψυχολογική έλξη του πρόχειρου φαγητού ενισχύεται από κοινωνικούς παράγοντες. Η διαφήμιση, χρησιμοποιώντας πολύπλοκες συναισθηματικές εκκλήσεις, συχνά τοποθετεί το πρόχειρο φαγητό ως κεντρικό στοιχείο σε χαρούμενες, χαλαρωτικές ή κοινωνικές στιγμές. Οι πολιτιστικοί κανόνες υποστηρίζουν περαιτέρω αυτά τα τρόφιμα κατά τη διάρκεια εορτασμών ή ως πηγή άνεσης, δημιουργώντας ένα περιβάλλον όπου η απόλαυση δεν είναι μόνο κοινή, αλλά και ενθαρρύνεται.

Επιπλέον, η κοινωνική δυναμική του φαγητού μπορεί να διαδραματίσει ισχυρό ρόλο στην κατανάλωση πρόχειρου φαγητού. Μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Journal of Eating Disorders διαπίστωσε ότι οι άνθρωποι συχνά τρώνε περισσότερο όταν βρίσκονται σε περιβάλλοντα με κόσμο, όπου η παρουσία άλλων μπορεί να κάνει την υπερβολική απόλαυση να μοιάζει πιο αποδεκτή. Το κοινωνικό πλαίσιο όχι μόνο αυξάνει τη διαθεσιμότητα τροφίμων, αλλά μειώνει επίσης την αυτοσυνείδηση σχετικά με την κατανάλωση μεγαλύτερων μερίδων, καθιστώντας ευκολότερο να απολαύσεις μεγάλες ποσότητες φαγητού χωρίς ενοχές.

Το πρόβλημα με το να το αποκαλείς “πρόχειρο φαγητό”

Πριν εμβαθύνω σε μερικές συμβουλές για να μάθεις πώς να αποφεύγεις το πρόχειρο φαγητό, είναι σημαντικό να αναλύσω αυτήν ακριβώς την ορολογία: «πρόχειρο φαγητό». Η επισήμανση των τροφίμων ως «πρόχειρα» μπορεί ακούσια να σε οδηγήσει σε ένα προβληματικό μονοπάτι, καθώς η ηθικοποίηση των τροφίμων (δηλαδή η επισήμανση των τροφίμων ως «καλά» και «κακά») συχνά οδηγεί σε αρνητικές ψυχολογικές συνέπειες όπως ενοχή και ντροπή μετά το φαγητό.

Το να αισθάνεσαι άσχημα (ή πολύ θετικά) για τα τρόφιμα που τρως μπορεί να οδηγήσει σε μια ανθυγιεινή σχέση με το φαγητό. Δηλαδή, αν λαχταράς 10 τμχ κοτομπουκιές για να καλύψεις την αληθινή σωματική σου πείνα, αλλά αρνείσαι να τις φας γιατί αισθάνεσαι άσχημα, επειδή τις θεωρείς ανθυγιεινές, τότε προκαλείς περιττή ζημιά χωρίς λόγο!

Αντί να βλέπεις το «πρόχειρο φαγητό» ως «κακό», προσπάθησε να μετατοπίσεις την προοπτική σου σε κάτι πιο ουδέτερο, όπως το «φαγητό χαμηλής περιεκτικότητας σε θρεπτικά συστατικά». Αυτό είναι αντικειμενικά σωστό χωρίς να προκαλεί τόση ενοχή. Και καθώς θα περνάει ο καιρός, ίσως καταφέρεις να μην αναφέρεσαι πλέον σε αυτήν ως τροφή χαμηλής περιεκτικότητας σε θρεπτικά συστατικά», αλλά απλά ως φαγητό.

Μερικοί άνθρωποι μπορεί να αναρωτιούνται: «Πώς μπορεί αυτό να είναι υγιές; Το πρόχειρο φαγητό δεν είναι πραγματικό φαγητό και θα πρέπει να ονομάζεται αυτό που είναι: σκουπίδια». Το επιχείρημα είναι ότι το πρόχειρο φαγητό είναι συνήθως κενό μικροθρεπτικών συστατικών (βιταμίνες και μέταλλα). Όμως το να αντιμετωπίζεις όλα τα φαγητά ως ουδέτερα έχει τα δικά του οφέλη.

Αυτή η περιεκτική και πρακτική προσέγγιση βοηθά στην αποδόμηση της έννοιας των «καλών» και «κακών» τροφίμων, προωθώντας μια πιο θετική και χαλαρή σχέση με το φαγητό.

Εφαρμογή της διατροφικής ψυχολογίας: Πώς να αποφύγεις το «πρόχειρο φαγητό» αφαιρώντας εντελώς τους κανόνες για τα τρόφιμα

Η ψυχολογία του φαγητού αποκαλύπτει ένα παράδοξο: όσο περισσότερο προσπαθείς να αποφύγεις το «πρόχειρο φαγητό», τόσο πιο ελκυστικό γίνεται.

Η έρευνα επιβεβαιώνει αυτό το φαινόμενο, δείχνοντας ότι η σκόπιμη αποφυγή τροφών, όπως η σοκολάτα, μπορεί στην πραγματικότητα να εντείνει την επιθυμία για αυτές, ειδικά σε άτομα με προδιάθεση για έντονες λιγούρες. Αξιοσημείωτο είναι ότι αυτή η αύξηση της επιθυμίας εμφανίζεται ανεξάρτητα από τη διατήρηση μιας συνηθισμένης διατροφής, υπογραμμίζοντας τον σημαντικό ρόλο των ψυχολογικών, και όχι μόνο σωματικών, παραγόντων στις διατροφικές σου επιλογές.

Περαιτέρω μελέτες επισημαίνουν ότι η αντιλαμβανόμενη στέρηση τροφής συχνά δεν αντικατοπτρίζει την πραγματική κατανάλωση, αλλά συνδέεται κυρίως με ψυχολογικά αισθήματα περιορισμού και αυξημένη εστίαση στο φαγητό. Αυτό υποδεικνύει ότι η αίσθηση της στέρησης σχετίζεται περισσότερο με τη νοοτροπία σου παρά με τη φυσική πρόσληψη τροφής.

Διάβασε γιατί η στέρηση φέρνει υπερφαγικά επεισόδια και πώς σταματάει ο κύκλος.

Αυτό σε οδηγεί στη στρατηγική της αντίστροφης ψυχολογίας. Επιτρέποντας όλα τα τρόφιμα, ακόμη και αυτά που συχνά χαρακτηρίζονται ως «πρόχειρα», μπορείς να μειώσεις τη γοητεία του «απαγορευμένου» και να κάνεις τις πιο υγιεινές επιλογές να φαίνονται λιγότερο επιβεβλημένες. Αυτή η προσέγγιση δεν οδηγεί σε αταξία, αλλά σε μια ισορροπημένη διατροφή, όπου οι περιστασιακές απολαύσεις δεν δαιμονοποιούνται ούτε υπερτονίζονται.

Πολλοί μπορεί να ανησυχούν ότι αυτή η ελευθερία θα μπορούσε να οδηγήσει σε υπερκατανάλωση τροφής ή αύξηση βάρους. Εδώ, το θάρρος και η αυτοσυμπόνια είναι τα κλειδιά – πρέπει να αγκαλιάσεις τη διαισθητική διατροφή χωρίς φόβο και να εμπιστευτείς ότι θα τα καταφέρεις!

Η απελευθέρωση από αυστηρούς διατροφικούς περιορισμούς θα σου επιτρέψει να τραφείς με βάση τις εσωτερικές σου ενδείξεις πείνας και ικανοποίησης, αντί να καθοδηγείσαι από εξωτερικές πιέσεις. Αυτή η προσέγγιση όχι μόνο θα απλοποιήσει τις καθημερινές σου επιλογές τροφής, αλλά θα ενισχύσει και την ψυχική και σωματική σου ευεξία, μετατρέποντας το φαγητό σε πηγή χαράς και απόλαυσης αντί για πηγή άγχους!

Διάβασε πώς μπορείς να αναγνωρίσεις και να σταματήσεις τους διατροφικούς περιορισμούς.

Περισσότερες τεκμηριωμένες συμβουλές για τη μείωση της κατανάλωσης πρόχειρου φαγητού

Καθώς αναλύω τη σύνθετη ψυχολογική δυναμική πίσω από τις διατροφικές σου συνήθειες, γίνεται σαφές ότι η διαχείριση των επιλογών σου δεν περιορίζεται απλώς στη δύναμη της θέλησης. Υιοθετώντας μια ολιστική προσέγγιση που αγκαλιάζει όλα τα τρόφιμα, μπορείς να καλλιεργήσεις μια υγιέστερη σχέση με το φαγητό.

Ακολουθούν μερικές πρακτικές συμβουλές για να συμφιλιωθείς με το «πρόχειρο φαγητό» και να αναπτύξεις μια ισορροπημένη, χαλαρή σχέση με τη διατροφή:

1. Εξασκήσου και δείξε επιείκεια στον εαυτό σου

Ένας από τους καλύτερους τρόπους να θεραπεύσεις τη σχέση σου με το φαγητό και να μειώσεις την κατανάλωση «πρόχειρου φαγητού» είναι να εξασκηθείς στο διαισθητικό φαγητό: φάε όταν πεινάς, απόλαυσε τα τρόφιμα που σου αρέσουν και σταμάτα όταν νιώσεις χορτάτη.

Αν σε ανησυχεί μπορεί να φας πολύ, θυμήσου ότι οι έντονες επιθυμίες συχνά προκύπτουν από περιοριστικές δίαιτες. Όταν αποκαταστήσεις την εμπιστοσύνη στο σώμα σου και θεραπεύσεις τη σχέση σου με το φαγητό, μπορεί να διαπιστώσεις ότι οι προτιμήσεις σου στρέφονται φυσικά προς μια πιο υγιή ποικιλία τροφών.

Και φυσικά μη περιμένεις αυτό να συμβεί από την μια μέρα στην άλλη. Αν δεν τα καταφέρεις να φας τη ποσότητα που υπολόγιζες και έφαγες περισσότερο, μην τιμωρήσεις τον εαυτό σου και μην προσπαθήσεις να επανορθώσεις με λιγότερο φαγητό ή περισσότερη γυμναστική την επόμενη ημέρα. Μη νιώθεις άχρηστη ή ανίκανη. Δεν είναι δυνατόν να ξεπεράσεις χρόνια προγραμματισμού και ενοχών σε μια μέρα. Απλά συνέχισε να προσπαθείς, μέχρι να τα καταφέρεις!

2. Άφησε πίσω τους κανόνες φαγητού

Έρευνες δείχνουν ότι οι αυστηροί διατροφικοί περιορισμοί συχνά συνδέονται με επεισόδια υπερκατανάλωσης φαγητού. Μειώνοντας αυτούς τους περιορισμούς, είναι πιο πιθανό να αποφύγεις το φαινόμενο της «απαγορευμένης έλξης» και να αναπτύξεις μια ισορροπημένη σχέση με το φαγητό.

Η ικανοποίηση είναι κρίσιμο στοιχείο του φαγητού. Όταν δεν νιώθεις ικανοποιημένη, υπάρχει η τάση να συνεχίζεις το τσιμπολόγημα αναζητώντας το «κάτι που λείπει» – συχνά καταναλώνοντας περισσότερες θερμίδες από όσες θα χρειαζόταν αν ξεκινούσες απλώς με την τροφή που ήθελες να φας αρχικά.

3. Απόλαυσε συνειδητά το φαγητό σου

Το διαισθητικό φαγητό περιλαμβάνει επιλογές που εξυπηρετούν τις ανάγκες σου: μπορεί να είναι μια σαλάτα όταν θέλεις κάτι δροσερό και τραγανό ή ένα ντόνατ όταν λαχταράτε κάτι γλυκό. Η έρευνα δείχνει ότι η απόλαυση του φαγητού οδηγεί σε πιο υγιείς διατροφικές συνήθειες.

Αφήνοντας χώρο για απολαύσεις, μειώνεις τη γοητεία των «απαγορευμένων» τροφών και χτίζεις μια πιο ισορροπημένη διατροφική προσέγγιση.

4. Ενίσχυσε τις δεξιότητες ρύθμισης συναισθημάτων

Αν δυσκολεύεσαι να σταματήσεις το φαγητό όταν νιώθεις πλήρης, ίσως χρειάζεται να εργαστείς στη διαχείριση των συναισθημάτων σου. Η χαμηλή ανοχή στη δυσφορία μπορεί να κάνει τα ευχάριστα τρόφιμα έναν τρόπο συναισθηματικής παρηγοριάς. Η ενίσχυση της αντοχής σου σε αυτά τα συναισθήματα συχνά μειώνει την υπερκατανάλωση.

Δοκίμασε να σταματήσεις να τρως, όταν αισθάνεσαι ότι έχεις χορτάσει. Προσπάθησε να εστιάσεις σε κάτι άλλο, στη στιγμή, στους διπλανούς σου, στη μουσική, σε κάτι άλλο από το περιβάλλον σου, ή σήκω και περπάτησε λίγο. Αν μετά από 20′ θέλεις ακόμα να φας, κάνε το. Αυτή η πρακτική θα σε βοηθήσει να αυξήσεις την ανθεκτικότητα στη δυσφορία και να διαχειριστείς καλύτερα τη σχέση σου με το φαγητό.

Αν πάλι τρως γιατί είχες μια κουραστική μέρα, ή μια απογοήτευση, ή νιώθεις άσχημα με τον ευατό σου και θέλεις παρηγοριά, τότε προσπάθησε απλά να βρεις κάτι άλλο να κάνεις. Περπάτησε, διάβασε ένα βιβλίο, μάθε να πλέκεις, να ζωγραφίζεις, ή κάνε διαλογισμό. Γενικά προσπάθησε να ξεχαστείς και να νιώσεις καλύτερα. Το φαγητό δεν θα σου βοηθήσει κάπου, αντίθετα θα τα κάνει χειρότερα γιατί μπορεί να αισθάνεσαι δυσφορία αν φας, χωρίς να πεινάς.

Ξέρω πως δεν είναι εύκολο, έχω βρεθεί κι εγώ σε αυτή τη θέση, αλλά αν επιμείνεις, θα τα καταφέρεις. Αν θεωρείς πως δεν μπορείς να το κάνεις μόνη σου και πως ίσως κρύβεται κάτι βαθύτερο στο γιατί τρως παραπάνω, ίσως να πρέπει να απευθυνθείς σε έναν ειδικό ψυχικής υγείας για να σε βοηθήσει περισσότερο.

5. Φάε αργά και συνειδητά

Τα υπερεπεξεργασμένα τρόφιμα έχουν σχεδιαστεί για να είναι ακαταμάχητα, γεγονός που καθιστά δύσκολο να σταματήσεις όταν νιώσεις χορτάτη. Το να τρως αργά μπορεί να οδηγήσει σε μείωση της ενεργειακής πρόσληψης γιατί η ενσυνείδητη κατανάλωση και η μείωση της ταχύτητας στο φαγητό βοηθούν να παραμένεις παρούσα και να αναγνωρίζεις τα σήματα πληρότητας.

6. Διαχειρίσου και μείωσε το άγχος

Το άγχος είναι ένας από τους πιο συνηθισμένους παράγοντες που προκαλούν έντονη επιθυμία για πρόχειρο φαγητό. Παρατήρησε πώς το άγχος επηρεάζει τη διατροφή σου και ενσωματώστε στρατηγικές μείωσης του στρες, όπως βαθιές αναπνοές, σύντομες βόλτες ή διαλείμματα χαλάρωσης.

Αν διαπιστώσεις ότι η εργασία ή άλλες απαιτήσεις προκαλούν υπερβολικό άγχος, σκέψου πώς να αναπροσαρμόσεις τις προτεραιότητές σου. Πολλοί άνθρωποι έχουν βρει βελτιωμένη ποιότητα ζωής –συμπεριλαμβανομένης της σχέσης τους με το φαγητό– όταν έθεσαν την υγεία τους ως προτεραιότητα έναντι των εξωτερικών πιέσεων.

Πώς να αποφύγεις το πρόχειρο φαγητό: Η αντίστροφη ψυχολογία της εγκατάλειψης της δίαιτας

Το να εγκαταλείψεις τους αυστηρούς κανόνες για τα τρόφιμα δεν σημαίνει ότι παραδίνεσαι σε μια ζωή γεμάτη «πρόχειρο φαγητό» χωρίς όρια. Αντίθετα, πρόκειται για την απομάκρυνση των περιορισμών που ενισχύουν την αίσθηση στέρησης, ώστε η απόλαυση και η μετριοπάθεια να αναδυθούν φυσικά. Όταν προσπαθείς υπερβολικά να αποφύγεις το «πρόχειρο φαγητό», συχνά καταλήγεις να ενισχύεις την επιθυμία σου για αυτό, δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο δίαιτας και υπερφαγίας.

Η εφαρμογή της αντίστροφης ψυχολογίας σε βοηθά να μειώσεις τη γοητεία των υπερεπεξεργασμένων τροφίμων χαμηλής θρεπτικής αξίας. Αντί να τα δαιμονοποιείς, τα εντάσσεις στη διατροφή σου με τρόπο που μειώνει την αίσθηση της «απαγορευμένης απόλαυσης». Αυτό δεν συμβάλλει μόνο στη διατήρηση της ισορροπίας, αλλά ενισχύει και τη συνολική σου ευεξία.

Polivy, J. and Herman, C.P. (1985) ‘Dieting and binging: a causal analysis’, American Psychologist, 40(2), pp. 193-201. Available at: https://doi.org/10.1037/0003-066X.40.2.193

Polivy, J., Coleman, J. and Herman, C.P. (2005) ‘The effect of deprivation on food cravings and eating behavior in restrained and unrestrained eaters’, International Journal of Eating Disorders, 38(4), pp. 301-309. Available at: https://doi.org/10.1002/eat.20195

Stirling, L.J. and Yeomans, M.R. (2004) ‘Effect of exposure to a forbidden food on eating in restrained and unrestrained women’, International Journal of Eating Disorders, 35(1), pp. 59-68. Available at: https://doi.org/10.1002/eat.10232

Στο blog γράφω τη θεωρία. Τις πιο πρακτικές συμβουλές, με παραδείγματα από την καθημερινότητα, τις ανεβάζω στο Instagram, στο Facebook, στο TikTok και στο YouTube.

Κι αν έχεις κουραστεί να ξεκινάς δίαιτα κάθε Δευτέρα και να καταλήγεις το βράδυ όρθια μπροστά στο ψυγείο, δεν χρειάζεται να το λύσεις μόνη σου. Δουλεύουμε μαζί online, πάνω στη δική σου εβδομάδα, μέχρι να τρως χωρίς φόβο και να νιώθεις ξανά καλά στο σώμα σου. Στείλε μου μήνυμα εδώ.

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση, αντιγραφή ή αναπαραγωγή του παρόντος περιεχομένου χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια – και χωρίς σαφή αναφορά στο antidiet.gr ως πηγή.

Η εγγραφή σου δεν πραγματοποιήθηκε. Παρακαλώ δοκίμασε ξανά.
Η εγγραφή σου ολοκληρώθηκε με επιτυχία.

Κατέβασε δωρεάν
τον οδηγό «Διατροφή χωρίς δίαιτες»

Μάθε πώς να απολαμβάνεις το φαγητό χωρίς ενοχές και περιορισμούς. Γράψε το email σου και σου τον στέλνω αμέσως.

Με την εγγραφή μπαίνεις στη λίστα του antidiet.gr και λαμβάνεις τα email μου.
Μπορείς να διαγραφείς όποτε θέλεις.

Ανήκει στις κατηγορίες:

ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΑΙΤΑ,